მეორე დისკი ლეპტოპში: როგორ დავამატოთ ადგილი ფაილებისთვის და არ დავკარგოთ სიჩქარე

დისკზე ადგილის ნაკლებობა ლეპტოპების მფლობელების ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი საჩივარია. განსაკუთრებით ეს 256 გბ-იანი SSD-ის მქონე მოდელებს ეხება: Windows-ის, განახლებების, საოფისე პაკეტისა და ორიოდე სამუშაო პროგრამის დაყენების შემდეგ თავისუფალი ადგილი სულ ცოტა რჩება, ტელეფონიდან ფოტოები, ვიდეო და სამუშაო პროექტები კი კვლავ ემატება. როცა დისკი თითქმის სრულად არის შევსებული, ლეპტოპი ნელდება, განახლებები არ ყენდება, პროგრამები კი შეცდომებს იძლევა. ერთ-ერთი საუკეთესო გადაწყვეტაა მეორე დისკი. მაგრამ ყველა ლეპტოპი არ იძლევა მისი დაყენების საშუალებას.

რატომ ანელებს ლეპტოპს შევსებული დისკი

Windows სისტემურ დისკზე თავისუფალ ადგილს იყენებს პეიჯინგის ფაილისთვის, დროებითი ფაილებისთვის, პროგრამების ქეშისა და განახლებებისთვის. როცა ადგილი 10–15%-ზე ნაკლები რჩება, სისტემა უფრო ნელა იწყებს მუშაობას, მსხვილი განახლებები კი შეიძლება არ დაყენდეს. გარდა ამისა, SSD-ები უფრო სწრაფად მუშაობს და უფრო ნელა ცვდება, როცა მათზე თავისუფალი სივრცის მარაგია: კონტროლერს ჩაწერის განაწილება უადვილდება. ამიტომ სისტემური დისკის „ბოლომდე“ შევსებით შენახვა საზიანოა როგორც სიჩქარისთვის, ისე ხანგამძლეობისთვის.

სად შეიძლება მოთავსდეს მეორე დისკი ლეპტოპში

თავისუფალი M.2 სლოტი

საშუალო და მაღალი კლასის ბევრ ლეპტოპს, განსაკუთრებით სათამაშოსა და სამუშაოს, ორი M.2 სლოტი აქვს. ხშირად ერთ-ერთი ცარიელია — მწარმოებელი ერთი დისკის დაყენებით ზოგავს. ეს ყველაზე მოსახერხებელი ვარიანტია: კომპაქტური და სწრაფი NVMe დისკი მეორე სლოტში კორპუსის შიგნით ადგილის დაკარგვის გარეშე ყენდება.

2,5 დიუმიანი დისკის განყოფილება

წინა წლების ლეპტოპებსა და სქელი კორპუსის მქონე ზოგიერთ თანამედროვე მოდელს 2,5 დიუმიანი დისკის განყოფილება აქვს. ზოგჯერ მასში უკვე მყარი დისკი დგას, ზოგჯერ კი ცარიელია, მაგრამ დასაყენებლად საჭიროა სამაგრი ჩარჩო და სპეციალური შლეიფი, რომლებიც ყოველთვის არ შედის კომპლექტში. შლეიფის გარეშე დისკის მიერთება შეუძლებელია — ის სწორედ თქვენი მოდელისთვის უნდა მოიძებნოს.

ოპტიკური დისკწამყვანის ნაცვლად

DVD დისკწამყვანის მქონე ძველი ლეპტოპები მის ნაცვლად კიდევ ერთი დისკის მქონე გადამყვანის დაყენების საშუალებას იძლევა. დისკწამყვანი დღეს თითქმის არავის სჭირდება, დამატებითი ადგილი კი გამოგადგებათ. მნიშვნელოვანია სწორი სისქის გადამყვანის შერჩევა.

როცა ადგილი საერთოდ არ არის

ულტრაბუქებს და თხელ ლეპტოპებს ჩვეულებრივ დისკისთვის ერთი სლოტი აქვს, ზოგჯერ კი დისკი პლატაზეა ჩარჩილული. ამ შემთხვევაში მეორე დისკის შიგნით დაყენება შეუძლებელია, და ორი ვარიანტია: ერთადერთი დისკის უფრო მოცულობითით შეცვლა ან გარე დისკის გამოყენება.

როგორ გავანაწილოთ დისკები გონივრულად

კლასიკური სქემაა — სწრაფი SSD სისტემისა და პროგრამებისთვის, მეორე დისკი მონაცემებისთვის: დოკუმენტები, ფოტოები, ვიდეო, მუსიკა, თამაშები. ეს რამდენიმე უპირატესობას იძლევა. Windows-ის ხელახალი ინსტალაცია პირად ფაილებს არ ეხება. სისტემური დისკი არ ივსება. მონაცემების სარეზერვო კოპირების მორგება უფრო მოსახერხებელია. თუ ერთი დისკი მწყობრიდან გამოვა, მეორე მონაცემების ნაწილს მაინც შეინარჩუნებს — მაგრამ ეს სრულფასოვანი სარეზერვო ასლის შემცვლელი არ არის.

მნიშვნელოვანია სისტემური საქაღალდეების — „დოკუმენტები“, „სურათები“, „ჩამოტვირთვები“, „სამუშაო მაგიდა“ — მეორე დისკზე სწორად გადაწყობა, რომ ახალი ფაილები მაშინვე იქ ინახებოდეს, პროგრამები კი არ იბნეოდნენ.

SSD თუ მყარი დისკი მეორე დისკისთვის

მყარი დისკი ნაკლებ ფულად მეტ მოცულობას იძლევა, მაგრამ ის უფრო ნელია, მძიმე, მეტ ენერგიას მოიხმარს და დარტყმების მიმართ მგრძნობიარეა — რაც თან სატარებელი ლეპტოპისთვის მნიშვნელოვანია. ლეპტოპზე, რომელიც თითქმის ყოველთვის მაგიდაზე დგას, ფოტოებისა და ვიდეოს არქივისთვის HDD გამოდგება. დანარჩენი ყველაფრისთვის უფრო გონივრულია SSD: მათზე ფასები შესამჩნევად შემცირდა, და მუშაობის კომფორტში სხვაობა დამატებით გადახდას ამართლებს.

გარე დისკი, როგორც ალტერნატივა

თუ შიგნით ადგილი არ არის, გარე SSD ან მყარი დისკი სავსებით სამუშაო ვარიანტია. USB-C მიერთების მქონე თანამედროვე გარე SSD-ები სიჩქარით თითქმის არ ჩამოუვარდება შიდა SATA SSD-ებს. გარე დისკის გამოყენება მოსახერხებელია არქივებისთვის, იშვიათად გამოყენებადი ფაილებისა და სარეზერვო ასლებისთვის. მინუსები — მისი ტარება საჭიროა, ადვილია დავიწყება ან დავარდნა, დარტყმისას კი მყარი დისკი შეიძლება დაზიანდეს.

კიდევ ერთი ვარიანტია ღრუბლოვანი საცავი დოკუმენტებისა და ფოტოებისთვის. მაგრამ დიდი ვიდეოფაილებისა და სამუშაო პროექტებისთვის ღრუბელი ინტერნეტის სიჩქარის გამო ყოველთვის მოსახერხებელი არ არის.

წყალქვეშა ქვები

• მეორე M.2 სლოტი შეიძლება მხოლოდ SATA-ს უჭერდეს მხარს ან ძირითადზე ნელა მუშაობდეს.
• 2,5 დიუმიანი განყოფილებისთვის ხშირად საჭიროა შლეიფი, რომელიც ცალკე უნდა შეუკვეთოთ.
• დამატებითი დისკის დაყენება ენერგომოხმარებასა და გახურებას ოდნავ ზრდის.
• ზოგიერთ მოდელში მეორე დისკის დაყენება გარანტიაზე მოქმედებს — ღირს პირობების დაზუსტება.
• დაყენების შემდეგ დისკი სწორად უნდა ინიციალიზდეს და მოირგოს, თორემ სისტემა მას „ვერ დაინახავს“.

რას აკეთებს ოსტატი

1. ადგენს, არის თუ არა თქვენს ლეპტოპში თავისუფალი სლოტი ან განყოფილება და რა არის საჭირო დასაყენებლად.
2. არჩევს დისკს, სამაგრებსა და შლეიფს თქვენი მოდელისთვის.
3. აყენებს და არგებს დისკს, გადააქვს სისტემური საქაღალდეები და მონაცემები.
4. ადგილის არარსებობისას ცვლის ძირითად დისკს უფრო მოცულობითით სისტემის გადატანით.
5. არგებს სარეზერვო კოპირებას გარე დისკზე ან ღრუბელში.

მაგალითი პრაქტიკიდან

მთაწმინდელმა ფოტოგრაფმა მოგვმართა, როცა მის 512 გბ-იანი SSD-ის მქონე ლეპტოპზე 20 გბ-ზე ნაკლები თავისუფალი ადგილი დარჩა: Lightroom ნელა მუშაობდა, Windows კი განახლებაზე უარს ამბობდა. ყველა საქორწილო გადაღება რამდენიმე გარე დისკზე ინახებოდა, რომლებსაც ის მუდმივად თან დაატარებდა. დათვალიერებისას NVMe-ის მხარდაჭერით თავისუფალი მეორე M.2 სლოტი აღმოვაჩინეთ. ჩვენ 2 ტბ-იანი დისკი დავაყენეთ, იქ სამუშაო კატალოგები და ბოლო წლის არქივი გადავიტანეთ, საქაღალდეები ისე მოვარგეთ, რომ ახალი გადაღებები მაშინვე მეორე დისკზე ინახებოდეს, და გარე დისკზე ავტომატური სარეზერვო კოპირება მოვაწყვეთ. სისტემური SSD ნახევრით გათავისუფლდა, ფოტოების დამუშავების პროგრამებში მუშაობა კი შესამჩნევად დაჩქარდა.

გამოიძახეთ ოსტატი

თუ ლეპტოპზე ადგილი ამოიწურა და მეორე დისკის დაყენება გსურთ, თბილისის ნებისმიერ რაიონში მოვალთ დღე-ღამის ნებისმიერ დროს. დაწვრილებით — აფგრეიდისა და კომპლექტაციის, კომპიუტერის მორგების და მონაცემების აღდგენის გვერდებზე.